Estera Hess — podróżnik, traveler, pilot wycieczek zagranicznych, explorer, lingwista. Smakosz kuchni świata, amator sportów motorowych. Łowca przygód egzotycznych, ekspert w planowaniu indywidualnych wyjazdów zagranicznych. Doradca przy wyborze kierunku wakacji.
Pobudka, ostatnie śniadanie, które uważamy za nudne, ale jeszcze za nim zatęsknimy.
Ruszamy metrem na dworzec. Mamy w planach przejazd pociągiem. Idzie nam bardzo sprawnie, choć to chyba rzadkość, bo nie spotykamy zbyt wielu osób w metrze z walizkami. Chyba rozumiemy dlaczego, odległości są dość spore, nie wszędzie są windy albo schody ruchome.
My tym razem po raz pierwszy testujemy podróż z pięcioma małymi bagażami. Wcześniej zabieraliśmy dwie walizki dla całej rodziny. Na pewno tym razem jest wygodniej. Na dworcu dość spory ruch, ale jak to w Korei wszystko odbywa się w bardzo uporządkowany sposób.
Numer peronu wyświetla się dopiero na 10 minut przed odjazdem pociągu. W tej samej chwili pasażerowie tego składu ustawiają się w kolejce i jeden po drugim zjeżdżają schodami ruchomymi na peron, gdzie stoi już pociąg. Oznaczenia na chodniku jasno wskazują miejsce konkretnych wagonów.
Trzy godziny bardzo miłej drogi. W Gyeongju wysiadamy w centrum miasta i musimy dostać się do naszego hotelu. Łapiemy dwie taksówki, bo do jednej nie mieścimy się z naszymi walizkami. Pan kierowca nie ma początkowo pojęcia, dokąd ma nas zabrać, ale nie przepuszcza okazji i zamyka nas w samochodzie. Dopiero wtedy zjeżdża na bok i analizuje adres naszego hotelu. Okazuje się, że hotel leży daleko od dworca za to blisko starego miasta.
Na miejscu wita nas młody właściciel miejsca. Jest bardzo zaangażowany, a miejsce przepiękne. To do niedawna był tradycyjny stary dom należący do rodziny Ewana. Od dwóch lat dwa pokoje zostały przystosowane dla potrzeb turystów. Z niemałą dumą Ewan oprowadza nas po pokoju, pokazując wszystkie nowinki i mnóstwo gadżetów, którymi nafaszerowany jest apartament, bo to na pewno nie pokój. Śpimy w tradycyjnym hanoku, na materacach ułożonych na ziemi. Mamy piękną łazienkę, wspaniałe jacuzzi, choć bez bąbelków.
Pijemy zieloną herbatkę i ruszamy do miasta. Ewan jest tak miły, że funduje nam podwózkę swoim autem, najpierw zwiedzamy świątynię, potem lokalnym autobusem przejeżdżamy do muzeum i na stary most.
Wracamy do hotelu taksówką. Przemiły pan taksówkarz podarowuje Zosi małą kaczuszkę, a z nami miło gaworzy po drodze. W poszukiwaniu czegoś do zjedzenia na kolację, idziemy pieszo na stare miasto. Udaje się nam znaleźć całkiem smaczną piekarnię.
